این روزها اخبار جاسوسی ایرانی - آمریکایی ها کم و بیش هم از رسانه های داخلی و هم بیگانه شنیده می شود ... اتهام و پافشاری دولتمردان ایران به جاسوس بودن آنها و رد تمام این اتهام ها از طرف آمریکا ، ...
از آنجا که آمریکا کم و بیش تمایل به دخالت در امور کشور ما دارد و همچنین سالیانه مبلغ هنگفتی را بابت تحقیق و برنامه ریزی برای کشورمان خرج میکند مساله فرستادن جاسوس و خبرچین به کشورمان چندان دور از انتظار نیست ...
همه ما در جریان ورود سربازان بیگانه برای جاسوسی به آبهای ایرانمان هستیم اقتدار مرزبانان ما جای تقدیر دارد آنها واقعا به عنوان مرزبان آنچه را باید انجام می دادند انجام  دادند ... از ابتدای دستگیری سربازان رد اظهارات مقامات ایرانی توسط انگلستان و آمریکا و تهدید آنها به آزادی اصطلاحا گروگانها به حدی شدت یافت که دولتهای مقابل ضرب الاجل آزادی بدون قید و شرط سربازان را اعلام کردند و متاسفانه رئیس جمهوری ما هم بدون اتلاف وقت این سرباران را راهی کشورشان کرد . بنده با آزادی آنها هیچ مخالفتی ندارم مهم واکنش مسئولان ماست که وجود ترس از عقوبت دستگیری سربازان در ذهن تداعی کرد .  کاش رئیس جمهور ما صبر می کرد تا این ضرب لاجل تمام می شد و پس از آن آز رافت و بخشش حرف میزد ... در نهایت دیدیم که تمام این جنجالها پس از برگشت سربازان رنگ و بوی پیروزی برای رقیب پیدا کرد . اینجا بود که آرزو کردم کاش مرزبانان دلیر ما ورود سرباران خارجی را زیرسبیلی رد می کردند و باعث این سرافکندگی نمی شدیم ...
و حالا در مورد ایرانی - آمریکائیها نیز چنین است و شاید هم وخیمتر. مطمئنا در آینده شاهد تهدیدهای امریکا خواهیم بود . چون آنها می دانند که تهدید ایران کارساز خواهد بود. اما امیدوارم که این مسائل باعث نشود که دشمنان را بد عادت کند ... چون آنوقت است ملت ما اسم اینکار را باج دهی به دشمن خواهند نهاد .